Inca Knowhow Training / Traditionele inwijding in weekendtrips / Ervaringen en foto's
Terug
"We zijn allebei blij met de Incatocht helemaal zoals het was. Ik heb er goed over nagedacht, maar zou zelfs geen verbeterpunten weten. Alles was leuk. Bijvoorbeeld dat we gingen lunchen bij Himalaya in Amsterdam met die mooie winkel erbij, zo krijg je weer leuke adresjes te zien. Ook wat je deelt met reisgenoten is waardevol. We zijn er dus nog steeds heel blij mee.
We eten nu allebei vaak zware energie. Of we geven zware energie aan de aarde, nu ook de 11-jarige zoon van mijn vriendin Jeannette, mijn reisgenote op deze tocht. Mijn dochter van 22 zei: "het voelt als dikke blubber langs je benen!" De Inca technieken zitten nu als het ware in mijn EHBO-trommel.
Jeannette vraagt me als ik over iets vertel: "En, heb je toen lekker zitten eten?" Dan blijkt dat ik het soms gewoon vergeten heb. Maar toch, als het nodig is ploept het idee op als een bliebje op de computer. Het is makkelijk, huppa, en niemand hoeft het te zien. Ik heb het ook wel eens in 't openbaar, dan zie ik iemand en denk van, nou nou, die heeft het moeilijk, en dan eet je 't lekker weg, overigens zonder te weten hoe dat verder voor die ander uitpakt."
Jos Braakman, Heemstede NL
"Ik heb er echt van genoten en gebruik sommige technieken soms ook verwerkt in (geleide) meditaties, of beter gezegd: ceremonies..."
Rita Stevens, Mortsel BE
Terug
"Ik ben blij dat ik deel uit heb gemaakt aan deze eerste initiatie in nederland. Ik vond het gesmeerd lopen en indrukwekkend om te bedenken dat het de eerste keer was.
Toen Marja haar misha (mesa) op mijn hoofd legde voelde het heel stevig en geaard en ik zag, als een rechte weg, de connectie van de meesters voor haar terug naar de Inca. Deze hele weekend heeft in de 
teken gestaan 
van deze connectie, waardoor alles klopte en vertrouwd aanvoelde ondanks het feit dat dit de eerste initiatie met Mama Amsterdam en Mama Noordzee was. Petje af."
Vivian Svendsen, Alkmaar NL
Terug
"Allereerst wil ik je nogmaals zeggen hoe geweldig ik onze Hatun Karpay in Nederland met Mama Amsterdam en Mama Noordzee. Ik heb genoten van de plaatsen waar je ons mee naartoe nam, maar vooral van de energiën die ik daar kon ervaren. Het voelen van energiën is voor mij altijd een zwak punt geweest, maar doordat we zo ruim de tijd kregen op de diverse plaatsen kon ik mezelf eerst echt tot rust brengen om daarna met de omgeving aan de gang te gaan. Echt waar alles voelde perfect: de tocht, de ervaringen, de groep, ja werkelijk alles. Nogmaals heel erg bedankt dat jij dit bent aangegaan en ons deze gelegenheid hebt gegeven."
Anne Bodde Bouman, Eindhoven
Terug
"Ode aan alle vissers in de nacht
Zaterdagavond na het eten maakten we met een klein groepje mensen nog een wandeling op de pier van IJmuiden. Midden op de pier, tussen de rotsblokken, zat een man te vissen. Het was pikdonker. Wie doet nu zoiets? Ik vroeg hem hoeveel vissen hij al had gevangen. Om zijn, voor ons voorspelbare, antwoord moesten we hard lachen. Nog niets.
Maandagochtend op weg naar mijn werk zie ik het beeld van de visser weer voor me; de harde wind, het rode lampje aan de punt van zijn hengel. Weer hoor ik het korte en krachtige antwoord. Waarom heeft dit zoveel indruk op mij gemaakt?
Tijdens het drinken van mijn eerste beker thee keren de herinneringen aan het afgelopen weekend, de Inca inwijdingsreis in Nederland, terug. Het opnemen van mannelijke energie tijdens de mis in de Sint Nicolaaskerk, het verzamelen van vrouwelijke energie in de Kwan Yin tempel aan de Zeedijk, het huwelijk tussen de mannelijke en vrouwelijke energie in de Nieuwe Kerk op de Dam.
Het eten van zware energie op de wallen, het vormen van een groepsbel bij het Bevrijdingsmonument, het maken van contact met het water van het IJ. Gewoon onverstoorbaar en ontspannen tussen de mensen op de drukste plekken in de drukste stad van Nederland. Heerlijk, het gevoel dat Pachamama er altijd is, waar je ook bent.
Ook de herinneringen aan de tweede dag, de strandwandeling van IJmuiden naar Zandvoort, trekken aan mij voorbij. De groepsoefening met de mannelijke en vrouwelijke energie, de biddende torenvalk boven ons hoofd na het offeren van onze gaven, het vormen van de allerlaatste groepsbel midden op Amsterdam CS.
Ik zet de theebeker op mijn bureau neer en voel de Peruaanse steen in mijn broekzak, de steen die ik van een groepsgenoot heb gekregen voor mijn mesa. Zal ze mijn witte dolfijn vandaag ook bij zich dragen, als herinnering aan een geweldig weekend? Dan komt er een collega mijn kamer binnengelopen. Hij vraagt waaraan ik denk. Je straalt helemaal. Ik begin te lachen en zeg: aan niets."
Tjeerd Roosjen, Leiden
Terug
"Het was een heerlijk weekend met een fijne groep en met bijzondere begeleiding. Nogmaals dank je wel.
De oefening van loslaten van mannelijke energie heeft erg veel indruk op me gemaakt. Ik voelde me zo totaal leeg en zwak en moe, totaal leeggestroomd. En me vervolgens zo volstromen met de vrouwelijke energie van mijn zusters rondom. En daarna zo rijk en in evenwicht met de mannen erbij. Ik kan hier heel veel betekenis aan ontlenen en deze ervaring zal mij zeker verder helpen op mijn pad naar heel-worden."
Janneke Kooi-van der Haar, Almere
Terug
