Inca traditie / Geschedenis
|| Inca's tot 1576 || Inca's tot nu || Don Juan slaat de brug ||
Inca's tot 1576
Volgens geschiedkundigen is er 16.000 jaar menselijke bewoning in de Amerika's. Culturen die naast elkaar bestonden, soms strijd voerden, en weer ten onder gingen volgden elkaar op. Rond het begin van onze jaartelling beleefde de Tiwanaku cultuur in Peru haar hoogtepunt, om in de eeuwen erna weer gaandeweg uiteen te vallen. Aan het eind van de tiende eeuw begon met Incarri, de eerste Inca, het Inca koninkrijk. Later stichtten Inca Manco Qapac en Mama Oqllo de stad Cuzco als centrum van het Inca rijk.
In 1438 begon een nieuw tijdperk. De stad Cuzco werd belegerd en de regerende Inca was met zijn gedoodverfde opvolger de bergen in gevlucht. De 18-jarige koningszoon Tupac Yupanqui die achterbleef wilde de stad redden, maar hij had door zijn jeugd geen gezag over de aanvoerders. Zijn jonge geliefde Chanan Qori Coca stond hem bij. Zij raadde hem aan niet in debat te gaan, maar een rituele offering te brengen bij een water buiten de stad, om Wiracocha (God) om hulp te vragen. Tijdens de ceremonie kwam een licht uit de hemel hem bedekken. De jongeman glansde en straalde licht uit. Voor de Inca's is dat het uiterlijke teken van verlichting, het zesde niveau van bewustzijnsontwikkeling, en het teken dat Wiracocha zelf de volgende Inca koos. Bij terugkomst in Cuzco zag iedereen hem stralen en hij werd ogenblikkelijk als de nieuwe Inca erkend. Zijn bewind bracht zoveel verandering dat ze hem Inca Pachacuti noemden, naar Pacha Kuteq, omgekeerde wereld. Hij huwde Mama Anawarqe als Qoya, en met Chanan Qori Coca leven zij voort in de harten van miljoenen in en rond de Andes, die deze periode uit hun geschiedenis als de hemel op aarde beschouwen.
Inca Pachacuti was een visionair genie in brede zin. Zijn ingenieuze nieuwe terrassentechniek gaf de bevolking drie oogsten per jaar. Hij breidde het wegennetwerk uit en het geoliede distributiesysteem voor arbeid en voedsel verspreidde de welvaart tot in alle uithoeken. De architectuur bloeide op door zijn fenomenale bouwkunst waarmee de imperiale periode begon. Je ziet dat terug in citadellen als Pisaq, Machu Picchu, Sacsayhuaman en Ollantaytambo, oorden van onderricht, esoterie, techniek en wetenschap. Omringende koninkrijken sloten zich graag bij de welvaart van 
Pachacuti aan. De aard van de Inca cultuur bracht met zich mee dat het godsbeeld van het rijk dat zich aansloot in heilige processie naar Cuzco werd gedragen. Daar werd een copie vervaardigd en op de muur van de centrale Qoricancha tempel geplaatst. Van elk volk stond daar een copie ten teken dat ieder vrij was de eigen eredienst te houden en gelijkwaardig mee te delen in de overvloed. Het kleine Inca koninkrijk groeide uit tot het legendarische Inca Imperium Tawantinsuyu. Het omvatte uiteindelijk 20 miljoen onderdanen die in een vloeiende organisatie samenleefden zonder honger, zonder armoede, zonder werkloosheid en hoegenaamd zonder criminaliteit. Het arbeids- en scholingssysteem legde geen druk op de bevolking maar bood juist alle kansen voor persoonlijk gewin en veelzijdige ontwikkeling. Deze hemel op aarde bloeide voort tot er vlak voor de Spaanse inval een eind aan kwam door de burgeroorlog tussen de kleinzonen van Inca Pachacuti, Atahualpa en de laatste vrije Inca Huascar. Tawantinsuyu is de enige beschaving uit de geschiedenis van de mensheid met een ruime eeuw praktijkervaring in de kunst van een rechtvaardige samenleving realiseren met gelijke waardering voor elk individu. Deze kostbare kennis is de bron waaruit de lessen komen die Don Juan Nuñez del Prado naar Europa bracht en waar Bureau Inca Vision mee werkt.
Top
Inca's tot nu
Na de Spaanse overwinning in 1576 bestond er tot in de 18e eeuw een Inca-schaduwregering naast het Spaanse bewind. Dat eindigde met de bloedig neergeslagen Inca opstand in 1781. De gehele Inca cultuur met het complete geloofs- en kennissysteem ging discreet ondergronds en raakte uit het zicht van de bewindvoerders. De inheemse bevolking die de christelijke waarden in hun dagelijkse praktijk opgenomen had en zich massaal liet dopen stond eeuwenlang te boek als katholiek. Het Inca erfgoed was verdwenen en voor de hele wereld gold de Inca cultuur als voorbije geschiedenis. 
Dat verklaart de euforie van de antropoloog Oscar Nuñez del Prado en zijn expeditie, die in 1955 in het hooggebergte een hoogontwikkelde en traditioneel georganiseerde Inca samenleving aantrof van rond de tienduizend mensen. Ze weefden stoffen in patronen en droegen kleding zoals die al vijfhonderd jaar in Inca musea hing. Ze gebruikten de traditionele khipu's, het systeem van geknoopte koorden voor verslaglegging en boekhouding. Hun herinnering en mondelinge overlevering gaf verslag van duizend jaar geschiedenis van alle generaties totaan Incarri, van wie ze de afstammelingen zijn. En daarbij floreerde hun geloofssysteem met de oorspronkelijke mythen, verfijnde levenswijsheid, praktische kennis en technieken om met de levende energie om te gaan onder leiding van hoogontwikkelde leraren.
Top
Don Juan slaat de brug
Don Juan Nuñez del Prado, de zoon van Oscar Nuñez del Prado, is tien jaar oud als zijn vader met dit opwindende nieuws uit de bergen thuiskomt. Juan vermoed dat hij daarom later ook voor antropologie heeft gekozen. Het veldwerk dat hij voor zijn studie in 1968 doet, en later onderzoek in de gehele Andes regio, openbaart hem dat de katholieke bevolking alle dagen heel persoonlijk omgang heeft met Pachamama 
(Moeder Aarde) en de Apus (de heren berggeesten). Hun geestelijke wereld is er een van tastbare levende energie die in alles is. Er is directe en persoonlijke omgang met de Ñusta's (de prinsesselijke watergeesten), met Wiracocha, de metafysische God de Vader, en zo nog veel meer. Juan gaat uiteindelijk op zoek naar de specialisten in dit geloofssysteem en interviewt in 1979 Don Benito Qoriwaman. Door de wonderlijke ervaringen die hij met hem heeft, vraagt hij Don Benito hem als zijn leerling aan te nemen. Benito stemt in en voor Juan beginnen de jaren van ervaringsonderricht en vele praktische lessen. Don Benito leidt Juan op in de mystieke rechterkant van de Inca traditie, en introduceert hem bij Don Andres Espinoza om het midden van het pad te leren. Later leert hij de magische linkerkant van het Inca pad bij Don Melchior Deza.
Via contacten met het Peruaanse ministerie voor toerisme begint Juan spirituele zoekers onderricht te geven. Eén van de deelnemers is de psychologe Elizabeth Jenkins uit de VS, die hem door een gelukkig toeval ontmoet. Ze komt al snel terug met een groep Noord-Amerikanen om deel te nemen aan de Hatun Karpay 
met Don Juan, de grote inwijding in het vierde niveau in de rechterkant van het pad, zoals Juan van Don Benito had geleerd. Elizabeth schrijft haar eerste boek "De terugkeer van de Inca" over haar ervaringen in deze reis. Het is een prachtig en avontuurlijk verslag waarin ze nauwgezet heel veel van Juans Inca kennis doorgeeft. Het wordt in 1997 uitgegeven en verspreidt zich snel in de VS en Europa. De stroom deelnemers aan de Hatun Karpay neemt toe. Hendrik Hobbelink, een deelnemer uit Amsterdam, besluit Juan uit te nodigen om in Amsterdam en Oostende onderricht te komen geven. In 1999 beginnen daarmee Juans jaarlijkse seminars hier. Eerst is dat een tweedaags seminar met de lessen van Don Benito Qoriwaman. Gaandeweg breidt hij dat uit met de lessen van Don Andres Espinoza (2001) en Don Melchior Deza (2003). Hendrik Hobbelink draagt voor 2003 de organisatie van Juans seminars over aan Samar Arons. Na vijf jaar Juans seminars in Amsterdam en Oostende te hebben georganiseerd en simultaan vertaald is die organisatie voor 2008 overgedragen aan Inka Spirit Nederland België.
Samar Arons geeft sinds 2000 training in de lessen van Don Benito (Inca Pad 1) en sinds 2005 de lessen van Don Andres (Inca Pad 2) en Don Melchior (Inca Pad 3). Zij zegt: "Elke keer als ik Inca Pad 1-2-3 geef sta ik weer versteld van de enorme prestatie die Don Juan heeft geleverd. Hij heeft ongeveer vijftien jaar onderricht van verschillende meesters in vaak barre omstandigheden zó diep begrepen en doorleefd, en zoveel genoteerd en verwerkt, dat hij al die lessen heeft kunnen ordenen in drie maal twee dagen training. Het is de meest compacte, complete, effectieve, hoogwaardige reeks inzichten en technieken die ik ken, waarschijnlijk zelfs die er bestaat. Ik hoop alle profijt die ik er van heb recht te doen en deze leraren te eren door tot in lengte van dagen de originele reeks van Don Juan Nuñez del Prado door te geven".
Top
